Als zwanger worden van een tweede niet meteen lukt

Anoniem: Ons eerste kind ontwikkelt zich super voorspoedig. Ons bijna 2-jarige meisje is een ontzettend vrolijk, bijdehand en pittig kind. Ze praat de oren van ons hoofd, zingt alle liedjes mee uit volle borst en zit het liefst hele dagen in de zandbak te kliederen als ze de kans krijgt.

We beginnen een beetje bij te komen van de rollercoaster die je instapt zodra er een kind in je leven komt. We vonden het allebei super mooi en bijzonder, maar ook behoorlijk heftig! Inmiddels hebben we onze draai aardig goed gevonden. En … het begint te kriebelen. Bij ons allebei.

Lees ook

Steeds vaker hebben we het over een tweede kind. En na lang wikken en wegen, besluiten we er voor te gaan. Bij de eerste zwangerschap was het meteen de eerste maand raak. Dus we houden er rekening mee dat het snel kan gaan. We houden mijn cyclus niet van dag tot dag bij, we zien wel hoe het loopt. Als het weer zo snel gaat, is dat erg fijn en bijzonder, zo niet, dan is dat ook goed.

Vrij relaxed gaat die eerste maand voorbij. We genieten van de tijd samen en genieten vooral van de avonturen met onze kleine dame. En stiekem fantaseren we steeds vaker hoe het zal zijn als we straks met zijn vieren zijn. Als ik die eerste maand ongesteld word, merk ik dat ik het echt heel jammer vind. Voor mij vooral een bevestiging dat dit echt is wat we willen, en dat we dus de goeie keuze hebben gemaakt om er voor te gaan.

Nog een paar maanden gaan voorbij. Ik merk dat ik na een paar teleurstellingen toch wat minder ontspannen begin te raken.  Mijn vriend relativeert en lacht mijn reacties weg. Hij zegt dat we net begonnen zijn en dat het bij veel mensen veel langer geduurd heeft. Dat weet ik wel, ook van mensen die dichtbij ons staan. Maar goed, vorige keer was het zo snel gelukt! Waarom nu dan niet?

Stiekem ga ik toch heel precies mijn cyclus in de gaten houden. Is deze wel zo regelmatig als ik dacht? Ik krijg griep, waardoor mijn cyclus ook een beetje verandert. Dat is niet de bedoeling, nu weet ik niet meer precies hoe het zit! Ik hou in mijn agenda bij wanneer de eerste dag van mijn menstruatie is, en reken uit wanneer ongeveer mijn eisprong zou moeten zijn.

Op die dagen maken we het extra gezellig, zodat we de kans op succes hopelijk vergroten. In de dagen dat mijn cyclus nadert ben ik erg gefocust op mijn lijf. Voel ik me nu misselijk, zijn mijn borsten nu extra gevoelig? Ben ik nu extreem moe, of is dit de normale vermoeidheid?

Ik raak in de war van de signalen die mijn lijf me geeft. Het ene moment weet ik zeker dat het raak is, het volgende moment ben ik er van overtuigd dat mijn menstruatie er aan zit te komen. Erg vervelend zijn de super early zwangerschapstesten. Het liefst doe ik ze elke maand, zodat ik die stress van het wel of niet zwanger zijn zo snel mogelijk kan uitschakelen.

Mijn vriend vindt het echt allemaal onzin. De testen zijn duur, we kunnen ook gewoon wachten tot de dag dat ik ongesteld zou moeten worden. Dat kan ja, maar in zijn lijf gebeurt niks! Hij is niet elke keer onrustig als hij naar de wc gaat, omdat het best eens zou kunnen dat de menstruatie is begonnen. Hij is niet de hele dag aan het bedenken wat hij nou voelt in zijn lijf. Lekker makkelijk praten!

Ik merk dat ik er boos over begin te worden. Eigenlijk heeft een man het maar simpel. Hij dumpt zijn goedje en daarna is alles aan de vrouw. Dus ik vind dat ik het recht heb van spreken. Als ik een test wil doen, dan gaan we die doen. Conclusie: een hoop weggegooid geld en negatieve testen.

Eerlijk is eerlijk, dit helpt ook niet. De testen zijn zenuwslopend, en diep van binnen ken ik mijn lijf hartstikke goed en weet ik toch wel dat het gewoon menstruatieklachten zijn … Toch is elke menstruatie er inmiddels een teveel. Ik ontwikkel diep respect voor vrouwen die jaren dit traject doorlopen, met soms nog de nodige hormoonbehandelingen als gevolg.

Ik besluit dat ik echt het recht niet heb om te klagen. We zijn nu ruim een half jaar verder. Dat is absoluut nog niet lang genoeg om echt zorgen te hebben. Het doet me inzien dat we de vorige keer super veel geluk hebben gehad en dat nu ons geduld wat meer op de proef gesteld wordt.

Ik besluit het positief te bekijken en probeer de nuchtere houding van mijn vriend wat meer over te nemen. Hopelijk zijn wij over een tijdje gezegend met een volgende zwangerschap, en tot die tijd geniet ik er van dat ons seksleven een enorme boost heeft gekregen. Voor je het weet gaan we een periode in van vermoeidheid, misselijkheid, dikke buik en weinig seks. Dus ach, laten we het positief bekijken!

De schrijfster van deze blog wil om privacyredenen graag anoniem blijven.

Meer weten over zwanger worden? Bekijk eens de vlog: ‘Tips om je eisprong te vinden’.

Redactie WIJ à la Mama

Hoi! Wij zijn de redactie van WIJ à la Mama. Wij zijn Dionne en Mariska. We voorzien je elke dag van de leukste mama-weetjes, nieuwtjes, filmpjes, foto's en andere virals. Volg ons ook op Facebook, Instagram en YouTube.

Leave a comment (3)